Ο Μανόλης Αναγνωστάκης ήταν από τους σημαντικότερους ποιητές της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς.Πολλά από τα ποιήματά του έγιναν τραγούδια , γι αυτό προτείνω να γνωρίσουμε ή να θυμηθούμε την ποίησή του μέσα από τα αντίστοιχα τραγούδια.
Όταν μια άνοιξη χαμογελάσει.....
....κάτω απ'τους ίσκιους των σπιτιών θα περπατώ....
........Κι αυτοί, γαλήνιοι, το δρόμο παίρνουνε π' άκρη δεν έχει....
"The word spleen comes from the Greek σπλήν, and is the idiomatic equivalent of the heart in English, i.e. to be good-spleened (εὔσπλαγχνος) means to be good-hearted or compassionate."
"The connection between spleen (the organ) and melancholy (the temperament) comes from the humoral medicine of the ancient Greeks. One of the humours (body fluid) was the black bile, secreted by the spleen organ and associated with melancholy. In contrast, the Talmud (tractate Berachoth 61b) refers to the spleen as the organ of laughter while possibly suggesting a link with the humoral view of the organ. In the eighteenth- and nineteenth-century England, women in bad humour were said to be afflicted by the spleen, or the vapours of the spleen. In modern English, "to vent one's spleen" means to vent one's anger, e.g. by shouting, and can be applied to both males and females. Similarly, the English term "splenetic" is used to describe a person in a foul mood."
(Wikipedia)
CHARLES BAUDELAIRE
SPLEEN (1)
Je suis comme le roi d'un pays pluvieux,
Riche, mais impuissant, jeune et pourtant très vieux,
Qui, de ses précepteurs méprisant les courbettes,
S'ennuie avec ses chiens comme avec d'autres bêtes.
Rien ne peut l'égayer, ni gibier, ni faucon,
Ni son peuple mourant en face du balcon.
Du bouffon favori la grotesque ballade
Ne distrait plus le front de ce cruel malade ;
Son lit fleurdelisé se transforme en tombeau,
Et les dames d'atour, pour qui tout prince est beau,
Ne savent plus trouver d'impudique toilette
Pour tirer un souris de ce jeune squelette.
Le savant qui lui fait de l'or n'a jamais pu
De son être extirper l'élément corrompu,
Et dans ces bains de sang qui des Romains nous viennent,
Et dont sur leurs vieux jours les puissants se souviennent,
Il n'a su réchauffer ce cadavre hébété
Où coule au lieu de sang l'eau verte du Léthé.
SPLEEN (2)
Είμαι σαν ένας βασιλιάς σε ομιχλώδη χώρα
βαθύπλουτος μ' ανίσχυρος και γερασμένος πρόωρα
που αηδιάζει με των αυλικών του τα παιχνίδια
βαριέται γάτες και σκυλιά και τ' άλλα κατοικίδια
ούτε τραγούδι ή γιορτή το πνεύμα χαλαρώνει
ούτ' ο λαός του που πεθαίνει αντίκρυ απ' το μπαλκόνι
στ' αγαπημένου του τρελού την πρόστυχη μπαλάντα
το μέτωπο του δεν γελά σκληρό και γκρίζο πάντα
τάφος το απέραντό του γίνεται κρεβάτι
ενώ οι πουτάνες της αυλής του κλείνουνε το μάτι
Ο άγγελος του δεν μπορεί παρ' όλη τη σοφία
να βγάλει απ' το είναι του την χαλασμένη ουσία
κι αυτά τα αιμάτινα λουτρά γνωστά μας απ' τη Ρώμη
που στα στερνά του οι ισχυροί θυμούνται τώρα ακόμη
δεν το γιατρεύουν το κορμί του ηλίθιου τούτου άρρωστου
που αντί για αίμα ένα νερό πράσινο τρέχει εντός του
(Μετάφραση Νίκος Φωκάς)
SPLEEN (3)
Είμαι σαν κάποιο βασιλιά σε μια σκοτεινή χώρα,
πλούσιον, αλλά χωρίς ισχύ, νέον, αλλά από τώρα
γέρο, που τους παιδαγωγούς φεύγει, περιφρονεί,
και την ανία του να διώξει ματαιοπονεί
μ' όσες μπαλάντες απαγγέλλει ο γελωτοποιός του.
Τίποτε δε φαιδρύνει πια το μέτωπο του αρρώστου,
ούτε οι κυρίες ημίγυμνες, που είν' έτοιμες να πουν,
αν το θελήσει, πως πολύ πολύ τον αγαπούν,
ούτε η αγέλη των σκυλιών, οι ιέρακες, το κυνήγι,
ούτε ο λαός. Προστρέχοντας, η πόρτα όταν ανοίγει.
Γίνεται μνήμα το βαρύ κρεβάτι του, κι αυτός,
χωρίς ένα χαμόγελο, σέρνεται σκελετός.
Χρυσάφι κι αν του φτιάχνουν οι σοφοί, δε θα μπορέσουν
το σαπισμένο τού είναι του στοιχείο ν' αφαιρέσουν,
και με τα αιμάτινα λουτρά, τέχνη ρωμαϊκή,
ιδιοτροπία των ισχυρών τότε γεροντική,
να δώσουνε θερμότητα σ' αυτό το πτώμα που έχει
μόνο της Λήθης το νερό στις φλέβες του και τρέχει.
41.Think in the morning. Act in the noon. Eat in the evening. Sleep in the night. Το πρωί να σκέφτεσαι. το μεσημέρι να πράττεις. Το βράδυ να τρως. Τη νύχτα να κοιμάσαι.
42. He who has suffer'd you to impose on him, knows you.
Αυτός που αφέθηκε να τον εξαπατήσεις, σε γνωρίζει.
43. As the plow follows words, so God rewards prayers.
Όπως το αλέτρι υπακούει στις λέξεις, έτσι και ο Θεός ανταμείβει τις προσευχές.
44. The tygers of wrath are wiser than the horses of instruction.
Οι τίγρεις της οργής είναι σοφότερες από τα άλογα της μάθησης.
45. Expect poison from the standing water.
Από το στάσιμο νερό να περιμένεις δηλητήριο.
46. You never know what is enough unless you know what is more than enough.
Ποτέ δεν θα μάθεις τι είναι αρκετό, αν δεν μάθεις τι είναι περισσότερο από αρκετό.
47. Listen to the fool's reproach! it is a kingly title!
Ν' ακούς τις κατηγόριες του τρελού. Είναι βασιλικός τίτλος!
48. The eyes of fire, the nostrils of air, the mouth of water, the beard of earth.
Τα μάτια της φωτιάς, τα ρουθούνια του αέρα, το στόμα του νερού, τα γένια της γης.
49. The weak in courage is strong in cunning.
Ο άτολμος είναι τολμηρός στο δόλο.
50. The apple tree never asks the beech how he shall grow; nor the lion, the horse, how he shall take his prey.
Η μηλιά δεν ρωτάει ποτέ την οξιά πώς να μεγαλώσει, ούτε το λιοντάρι το άλογο πώς να κυνηγήσει.
51. The thankful receiver bears a plentiful harvest.
Ο ευγνώμων αποδέκτης χαίρεται πλούσια σοδειά.
52. If others had not been foolish, we should be so.
Αν άλλοι δεν ήταν ανόητοι, θα έπρεπε να'μασταν εμείς.
53. The soul of sweet delight can never be defil'd.
Η ψυχή της γλυκειάς ηδονής ποτέ δεν μιαίνεται.
54. When thou seest an eagle, thou seest a portion of genius; lift up thy head!
Όταν κοιτάζεις έναν αετό, κοιτάζεις ένα μέρος του πνεύματος. Ύψωσε το βλέμμα σου!
55. As the caterpiller chooses the fairest leaves to lay her eggs on, so the priest lays his curse on the fairest joys.
Όπως η κάμπια διαλέγει τα πιο όμορφα φύλλα για να αποθέσει τ' αυγά της, έτσι κι ο παπάς εξαπολύει την κατάρα του πάνω στις πιο όμορφες χαρές.
56. To create a little flower is the labour of ages.
Για να γεννηθεί ένα αγριολούλουδο χρειάζεται δουλειά αιώνων.
57. Damn braces. Bless relaxes. Η κατάρα τονώνει. Η ευχή χαλαρώνει.
58. The best wine is the oldest, the best water the newest. Το καλύτερο κρασί είναι το πιο παλιό, το καλυτερο νερό είναι το πιο φρέσκο.
Συνεχίζουμε να διαβάζουμε κι άλλες "Παροιμίες της Κόλασης" του William Blake.
21. Prisons are built with stones of law, brothels with bricks of religion.
Οι φυλακές είναι χτισμένες με τις πέτρες του Νόμου, τα πορνεία με τους πλίνθους της Θρησκείας.
22. The pride of the peacock is the glory of God.
Η έπαρση του παγωνιού είναι η δόξα του Θεού.
23. The lust of the goat is the bounty of God.
Η λαγνεία του τράγου έιναι η γενναιοδωρία του Θεού.
24. The wrath of the lion is the wisdom of God.
Η οργή του λιονταριού είναι η σοφία του Θεού.
25. The nakedness of woman is the work of God.
Η γύμνια της γυναίκας είναι το έργο του Θεού.
26. Excess of sorrow laughs. Excess of joy weeps.
Η υπερβολική λύπη γελάει. Η υπερβολική χαρά κλαίει.
27. The roaring of lions, the howling of wolves, the raging of the stormy sea, and the destructive sword, are portions of eternity, too great for the eye of man.
Ο βρυχηθμός των λιονταριών, το ουρλιαχτό των λύκων, το μάνιασμα της ταραγμένης θάλασσας και το σπαθί του ολέθρου είναι κομμάτια αιωνιότητας, πολύ μεγάλα για το μάτι του ανθρώπου.
28. The fox condemns the trap, not himself.
Η αλεπού καταριέται το δόκανο, όχι τον εαυτό της.
29. Joys impregnate. Sorrows bring forth.
Οι χαρές γονιμοποιούν. Οι λύπες γεννούν.
30. Let man wear the fell of the lion, woman the fleece of the sheep.
Ο άντρας ας φορέσει το τομάρι του λιονταριού, η γυναίκα την προβιά του αμνού.
31. The bird a nest, the spider a web, man friendship.
Το πουλί μια φωλιά, η αράχνη έναν ιστό, ο άνθρωπος τη φιλία.
32. The selfish, smiling fool, and the sullen, frowning fool shall be both thought wise, that they may be a rod.
Ο τρελός με το αυτάρεσκο χαμόγελο και ο σκυθρωπός βαρύθυμος τρελός μια μέρα θα νομιστούν σοφοί, για όλους ράβδος.
33. What is now proved was once only imagin'd.
Αυτό που σήμερα είναι αποδεδειγμένο, κάποιτε δεν ήταν παρά γέννημα της φαντασίας.
34. The rat, the mouse, the fox, the rabbit watch the roots; the lion, the tyger, the horse, the elephant watch the fruits.
Ο αρουραίος, ο ποντικός, η αλεπού , ο λαγός βλέπουν τις ρίζες, το λιοντάρι , η τίγρη, το άλογο , ο ελέφαντας βλέπουν τους καρπούς.
35. The cistern contains: the fountain overflows
Η στέρνα περιέχει, η κρήνη ξεχειλίζει.
36. One thought fills immensity.
Μια σκέψη γεμίζει το άπειρο.
37. Always be ready to speak your mind, and a base man will avoid you.
Λέγε πάντα ελεύθερα τη γνώμη σου και ο τιποτένιος θα σε αποφύγει.
38. Every thing possible to be believ'd is an image of truth.
Ο,τι πιστευτό είναι μια εικόνα της αλήθειας.
39. The eagle never lost so much time as when he submitted to learn of the crow.
Ο αετός δεν έχασε ποτέ του τόσο χρόνο, όσο τότε που βάλθηκε να μάθει απ' το κοράκι.
40. The fox provides for himself, but God provides for the lion.
Η αλεπού προνοεί για τον εαυτό της , αλλά ο Θεός προνοεί για το λιοντάρι.
Με τον ζωγράφο και ποιητή William Blake έχουμε ασχοληθεί πάλι εδώ.
Οι Παροιμίες της Κόλασης όμως λένε πολλά με λίγες λέξεις και νομίζω πως αξίζει να τις δούμε.
THE PROVERBS OF HELL- ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ
1. In seed time learn, in harvest teach, in winter enjoy.
Τον καιρό της σποράς μάθαινε,τον καιρό του θερισμού δίδασκε,τον χειμώνα απολάμβανε.
2. Drive your cart and your plow over the bones of the dead.
Οδήγησε το κάρο και το αλέτρι σου πάνω απο τα κόκκαλα των νεκρών.
3. The road of excess leads to the palace of wisdom.
Ο δρόμος της υπερβολής οδηγεί στο παλάτι της σοφίας
4. Prudence is a rich, ugly old maid courted by Incapacity.
Η Σύνεση είναι μια πλούσια άσχημη γεροντοκόρη,που τη φλερτάρει η Ανικανότητα.
5.He who desires but acts not, breeds pestilence.
Αυτός που επιθυμεί αλλα δεν πράττει,γεννάει την πανούκλα.
6. The cut worm forgives the plow.
Το κομμένο σκουλήκι δίνει άφεση στο αλέτρι.
7. Dip him in the river who loves water.
Ρίξε στο ποτάμι εκείνον που αγαπάει το νερό.
8. A fool sees not the same tree that a wise man sees.
Ο ηλίθιος δε βλέπει το ίδιο δέντρο που βλέπει κι ο σοφός.
9. He whose face gives no light, shall never become a star.
Αυτός που το πρόσωπο του δεν αναδίδει φως, δεν θα γίνει ποτέ άστρο.
10. Eternity is in love with the productions of time.
Η Αιωνιότητα είναι ερωτευμένη με τους καρπούς του χρόνου.
11. The busy bee has no time for sorrow.
Η εργατική μέλισσα δεν έχει καιρό για θλίψη.
12 .The hours of folly are measur'd by the clock; but of wisdom, no clock can measure.
Τις ώρες της τρέλας τις μετράει το ρολόι, της σοφίας όμως, κανένα ρολόι δε μπορεί να μετρήσει.
13. All wholesome food is caught without a net or a trap.
Οι τροφές που χορταίνουν δεν πιάνονται με δίχτυ η παγίδα.
14. Bring out number, weight and measure in a year of dearth.
Την κακή χρονιά βγάλε το τεφτέρι,το ζύγι και το μέτρο.
15. No bird soars too high, if he soars with his own wings.
Κανένα πουλί δεν ανεβαίνει στα ύψη, αν πετάει με τις δικές του φτερούγες.
16. A dead body revenges not injuries.
Το νεκρό κορμί δεν παιρνει εκδίκηση για τις πληγές του.
17. The most sublime act is to set another before you.
Η πιο υψηλή πράξη είναι να επιδιώκεις μιαν άλλη
18. If the fool would persist in his folly he would become wise.
Αν ο τρελός επέμενε στην τρέλα του,θα γινόταν σοφός.
Η αγάπη και ιδιαίτερα η ερωτική αγάπη είναι κάτι που για το οποίο έχουν γραφτεί μυθιστορήματα , ποιήματα , σενάρια ταινιών , τραγούδια... Ας δούμε μερικά από τα ποιήματα εκείνα που κάποιοι ένιωσαν την ανάγκη να τα τραγουδήσουν και να τα προσφέρουν στο ευρύ κοινό, ακόμα και σε κείνους που ίσως να μην είναι εξοικειωμένοι με την ποίηση. Στα ποιήματα αγάπης που σιγοτραγουδήσαμε όλοι, χωρίς κάποιες φορές να ξέρουμε ότι πρόκειται για στίχους σημαντικών ποιητών... γιατί η μουσική είναι ο πιο σύντομος δρόμος ίσως για να μεταφερθεί μια ιδέα ή ένα συναίσθημα...
Η ανάρτηση αυτή αφιερώνεται δικαιωματικά στη Βάσσια
(γιατί αυτή μου θύμισε τον ποιητή με σχετικό ποστ της στο οποίο μάλιστα απέδωσε στα ελληνικά ένα ποίημά του...)
ΟΟυίλλιαμ Μπλέηκ (William Blake)γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1757 και πέθανε το 1827.Ανήκε σε οικογένεια της μεσαίας τάξης.
Από μικρός άρχισε να γράφει ποιήματα και να μαθαίνει χαρακτική.Το 1788 ο Μπλέηκ άρχισε να πειραματίζεται πάνω στη μέθοδο που θα χρησιμοποιούσε για να δημοσιεύσει τα ποιήματα του, όντας δύσπιστος απέναντι στους εκδότες της εποχής. Τελικά υιοθέτησε μια πρωτότυπη τεχνική εκτύπωσης συνδυάζοντας την ιδιότητα του χαράκτη και ζωγράφου με αυτή του ποιητή.
Την περίοδο 1809 εως 1815 ολοκλήρωσε το τελευταίο και μακροσκελές προφητικό του βιβλίο, την Ιερουσαλήμ, ενώ αργότερα δημιούργησε και μια σειρά εικονογραφήσεων για τοΒιβλίο του Ιώβ(Book of Job), που θεωρούνται ως η σημαντικότερη καλλιτεχνική παραγωγή του Μπλέηκ.
Αργότερα ασχολήθηκε μόνο με χαρακτική, με εξαίρεση το Αιώνιο Ευαγγέλιο(The Everlasting Gospel) που ολοκληρώθηκε το 1818.
Η στάση των κριτικών απέναντι στον Ουίλλιαμ Μπλέηκ, την εποχή που έζησε, κυμάνθηκε από την καχυποψία και την επιφύλαξη ως την απόλυτη εχθρότητα. Ακόμα, οι οραματισμοί του Μπλέηκ εκλαμβάνονταν από την πλειοψηφία ως δείγμα παραφροσύνης του ποιητή. Ο Μπλέηκ συχνά απογοητευόταν καθώς έβλεπε πως η δουλειά του αντιμετωπιζόταν με χλεύη. Το 1809 διοργάνωσε μια ιδιωτική έκθεση των πινάκων του με σκοπό να δημοσιοποιήσει το έργο του αλλά και να το υπερασπιστεί.
Σήμερα αναγνωρίζεται ως ο αυθεντικότερος και πιο εκλεκτός από τους ρομαντικούς ποιητέςκαι θεωρείται μια από τις σημαντικότερες μορφές της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Είναι γνωστός επίσης και για τα διάφορα αποφθέγματα που περιέχει το έργο του.
Μερικά από αυτά:
1)Όταν λέω την αλήθεια, δεν το κάνω για να πείσω εκείνους που δεν την γνωρίζουν, αλλά για να υπερασπιστώ αυτούς που την γνωρίζουν.
2)Μια αλήθεια που λες με κακή πρόθεση, επηρεάζει πιο πολύ απ’ όλα τα ψέματα που μπορείς να επινοήσεις.
3)Οι τίγρεις της οργής είναι σοφότερες από τα άλογα της μόρφωσης
4)Αν οι πόρτες της αντίληψης καθαρίζονταν, το καθετί θα παρουσιαζόταν στον άνθρωπο όπως πραγματικά είναι: άπειρο.
5)Στον καιρό της σποράς μάθε, στο θέρος δίδαξε, το χειμώνα απόλαυσε.
6)Ο αδύνατος στο θάρρος είναι δυνατός στην πονηριά.
7)Να δεις τον Κόσμο σε έναν κόκκο άμμου,
και τον Ουρανό σ’ ένα αγριολούλουδο, να κρατήσεις το Άπειρο στην παλάμη σου και την Αιωνιότητα σε μια ώρα.
8) Η σπουδαιότερη πράξη είναι να προγραμματίσεις μια καινούργια.
9) Ο κουτός δεν βλέπει το ίδιο δέντρο που βλέπει ο σοφός.
10)Αυτός που το πρόσωπό του δεν εκπέμπει φως, ποτέ άστρο δεν θα γίνει.
11)Η εργατική μέλισσα δεν έχει καιρό για θλίψη.
12)Είναι πιο εύκολο να συγχωρήσεις ένα εχθρό, παρά ένα φίλο. ΠΟΙΗΜΑ-THE TYGER
CHIMNEY SWEEPER(Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ...)
Η ανάρτηση αυτή αφιερώνεται στην Roadartist (γνωστή βέβαια για το πολιτιστικό της μπλογκ). Αγαπητή μου Roadartist ό,τι και να πω για σένα θα είναι λίγο! Δείτε την ανάρτησή της για το Σεφέρη γιατί υπάρχει κάτι πολύ καλό εκεί!
ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ...
"Ὅσο γιὰ μένα συγκινοῦμαι παρατηρώντας πῶς ἡ συνείδηση τῆς δικαιοσύνης εἶχε τόσο πολὺ διαποτίσει τὴν ἑλληνικὴ ψυχή, ὥστε νὰ γίνει κανόνας τοῦ φυσικοῦ κόσμου. Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς διδασκάλους μου, τῶν ἀρχῶν τοῦ περασμένου αἰώνα, γράφει: «... θὰ χαθοῦμε γιατί ἀδικήσαμε ...». Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν ἀγράμματος. Εἶχε μάθει νὰ γράφει στὰ τριάντα πέντε χρόνια τῆς ἡλικίας του. Ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα τῶν ἡμερῶν μας, ἡ προφορικὴ παράδοση πηγαίνει μακριὰ στὰ περασμένα ὅσο καὶ ἡ γραπτή. Τὸ ἴδιο καὶ ἡ ποίηση. Εἶναι γιὰ μένα σημαντικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Σουηδία θέλησε νὰ τιμήσει καὶ τούτη τὴν ποίηση καὶ ὅλη τὴν ποίηση γενικά, ἀκόμη καὶ ὅταν ἀναβρύζει ἀνάμεσα σ᾿ ἕνα λαὸ περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πὼς τοῦτος ὁ σύγχρονος κόσμος ὅπου ζοῦμε, ὁ τυρρανισμένος ἀπὸ τὸ φόβο καὶ τὴν ἀνησυχία, τὴ χρειάζεται τὴν ποίηση. Ἡ ποίηση ἔχει τὶς ρίζες της στὴν ἀνθρώπινη ἀνάσα - καὶ τί θὰ γινόμασταν ἂν ἡ πνοή μας λιγόστευε; Εἶναι μία πράξη ἐμπιστοσύνης - κι ἕνας Θεὸς τὸ ξέρει ἂν τὰ δεινά μας δὲν τὰ χρωστᾶμε στὴ στέρηση ἐμπιστοσύνης." (από την ομιλία του Σεφέρη για την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας, 1963)
ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ MATRIGA ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΧΥΛΕΝΙΟ ΤΗΣ ΜΠΛΟΓΚ! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΣΟΥ ΜΑΡΙΑ!
"Μεγάλο θαλάσσιο πτηνό, με γκριζόλευκα ή καστανόλευκα φτερά και μεγάλο αγκιστρωτό ράμφος. Είναι το μεγαλύτερο θαλάσσιο πουλί και το άνοιγμα των φτερών του, πολλές φορές, περνάει τα 3 μέτρα. Οι ναυτικοί το ονομάζουν "όρνιο της θάλασσας" και οι επιστήμονες "διομήδεια"."
"Τα αλμπατρός ζουν στο νότιο ημισφαίριο της Γης και στο Β. Ειρηνικό ωκεανό.
Μπορούν να πετούν, πολλές φορές και μία ολόκληρη μέρα χωρίς διακοπή, πράγμα που τους επιτρέπει να βρίσκονται σχεδόν συνέχεια στη θάλασσα και ελάχιστα στη στεριά. Τις φωλιές τους τις χτίζουν σε έρημα νησάκια και τρέφονται κυρίως με μαλάκια και με ότι πετούν τα πλοία, τα οποία και ακολουθούν. Οι ναυτικοί, αν και μπορούν να τα πιάσουν εύκολα, δεν τα σκοτώνουν ποτέ, γιατί υπάρχει παράδοση ότι όποιος κάνει κάτι τέτοιο θα πάθει ατύχημα. Το ωραιότερο είδος αλμπατρός είναι το "άσπρο πρόβατο", που ζυγίζει 9 κιλά και το άνοιγμα των φτερών του φτάνει τα 3,5 μέτρα."
Συχνά για να περάσουνε την ώρα οι ναυτικοί άλμπατρος πιάνουνε, πουλιά μεγάλα της θαλάσσης, που ακολουθούνε σύντροφοι, το πλοίο, νωχελικοί, καθώς γλιστράει στου ωκεανού τις αχανείς εκτάσεις.
Και μόλις στο κατάστρωμα του καραβιού βρεθούν αυτοί οι ρηγάδες τ' ουρανού, αδέξιοι, ντροπιασμένοι, τα κουρασμένα τους φτερά στα πλάγια παρατούν να σέρνονται σαν τα κουπιά που η βάρκα τα πηγαίνει.
Πως κοίτεται έτσι ο φτερωτός ταξιδευτής δειλός τ' ωραίο πουλί τι κωμικό κι αδέξιο που απομένει ένας τους με την πίπα του το ράμφος του χτυπά κι άλλος, χωλαίνοντας, το πως πετούσε παρασταίνει.
Ίδιος με τούτο ο Ποιητής τ' αγέρωχο πουλί που ζει στη μπόρα κι αψηφά το βέλος του θανάτου, σαν έρθει εξόριστος στη γη και στην οχλοβοή μεσ' στα γιγάντια του φτερά χάνει τα βήματά του.
Il faut être toujours ivre. Tout est là: c'est l'unique question. Pour ne pas sentir l'horrible fardeau du Temps qui brise vos épaules et vous penche vers la terre, il faut vous enivrer sans trêve. Mais de quoi? De vin, de poésie, ou de vertu, à votre guise. Mais enivrez-vous. Et si quelquefois, sur les marches d'un palais, sur l'herbe verte d'un fossé, dans la solitude morne de votre chambre, vous vous réveillez, l'ivresse déjà diminuée ou disparue, demandez au vent, à la vague, à l'étoile, à l'oiseau, à l'horloge, à tout ce qui fuit, à tout ce qui gémit, à tout ce qui roule, à tout ce qui chante, à tout ce qui parle, demandez quelle heure il est; et le vent, la vague, l'étoile, l'oiseau, l'horloge, vous répondront: "Il est l'heure de s'enivrer! Pour n'être pas les esclaves martyrisés du Temps, enivrez-vous; enivrez-vous sans cesse! De vin, de poésie ou de vertu, à votre guise."
CHARLES BAUDELAIRE
Με πρωτοβουλία της UNESCO το 1999, η 21η Μαρτίου ορίστηκε ως παγκόσμια ημέρα ποίησης. Ο διεθνής πολιτιστικός οργανισμός θέλησε με αυτό τον τρόπο να προωθήσει την τέχνη της ποίησης και συγκεκριμένα τις προσπάθειες των μικρών εκδοτών να τυπώνουν συλλογές νέων ποιητών, την επιστροφή της προφορικής παράδοσης με την ανάγνωση ποιημάτων ενώπιον κοινού και την αποκατάσταση ενός διαλόγου μεταξύ της ποίησης και των άλλων μορφών τέχνης. Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου αφιερώνει τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης στον Νίκο Καββαδία. Η καθιερωμένη καμπάνια ποίησης που διοργανώνει κάθε χρόνο το ΕΚΕΒΙ θα περιλαμβάνει εικονογραφημένους στίχους του Καββαδία που θα προβάλλονται κατά τη διάρκεια της χρονιάς στις οθόνες στις αποβάθρες του ΜΕΤΡΟ αλλά και μέσα στα οχήματα του ΤΡΑΜ. Από τις 21 Μαρτίου, ημέρα που γιορτάζεται παγκοσμίως η ποίηση, θα ταξιδεύουν στην πόλη οι στίχοι του σημαντικού αυτού ποιητή . (Η καμπάνια ποίησης πραγματοποιείται σε συνεργασία με την ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ Α.Ε. και την ΤΡΑΜ Α.Ε).
Ας τον θυμηθούμε με ένα χαρακτηριστικό του ποίημα και δυο μελοποιήσεις του.
ΠΟΥΣΙ
Επεσε το πούσι αποβραδίς -- το καραβοφάναρο χαμένο -- κ' έφτασες χωρίς να σε προσμένω μές στην τιμονιέρα να με δείς.
Κάτασπρα φοράς κ' έχεις βραχεί, πλέκω σαλαμάστρα τα μαλλιά σου. Κάτου στα νερά του Port Pegassu βρέχει πάντα τέτοιαν εποχή.
Μας παραμονεύει ο θερμαστής με τα δυό του πόδια στις καδένες. Μην κοιτάς ποτέ σου τις αντένες με την τρικυμία· θα ζαλιστείς.
Βλαστημά ο λοστρόμος τον καιρό κ' είν' αλάργα τόσο η Τοκοπίλλα. Από να φοβάμαι και να καρτερώ κάλλιο περισκόπιο και τορπίλλα.
Φύγε! Εσέ σου πρέπει στέρεα γη. Ηρθες να με δεις κι όμως δε μ' είδες έχω απ' τα μεσάνυχτα πνιγεί χίλια μίλια πέρ' απ' τις Εβρίδες.
