"Do you know these reflections? For me sometimes the reflection is far more present than the thing being reflected"
Στα όρια του ελέγχου....
Πόσο έλεγχο τελικά έχουμε πάνω σε καταστάσεις και πάνω σε άλλους ανθρώπους;
Πόσο είναι το δικαίωμά μας πάνω στον έλεγχο;
Τι έχει αξία σε αυτή τη ζωή;
Πόση ελευθερία έχουμε μέσα από τους κοινωνικούς και άλλους ρόλους που είμαστε αναγκασμένοι να παίζουμε;
Κατά πόσο μπορούμε και κατά πόσο θέλουμε να ξεφύγουμε από αυτούς τους φραγμούς;
Όχι αγαπητοί αναγνώστες!
Δεν έπεσα σε παραλήρημα , ούτε προσπαθώ μέσα από ένα ποστ να λύσω όλα τα φιλοσοφικά ερωτήματα του ανθρώπινου γένους!
Απλά ξανα- είδα την ταινία The Limits of Control του Jim Jarmusch (τρίτη φορά!)
Μια ταινία χωρίς δράση, χωρίς σκοπό, χωρίς συμπεράσματα!
Μια ταινία χωρίς συναισθήματα!
Και όλα αυτά τα "χωρίς" λειτουργούν σαν σκιές , για να δείξουν τελικά πιο έντονα αυτό που παραλείπεται....
Με υπέροχες εικόνες που μένουν αξέχαστες!
Με αναφορές στην τέχνη, την επιστήμη, τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα, αναφορά σε πολιτισμούς , άλλες ταινίες....
Όσο ασχολείται κάποιος με αυτήν την ταινία, τόσο ανακαλύπτει πράγματα που δεν είχε "δει" αρχικά.
Σαν να συμπληρώνεται ένα παζλ, το οποίο όμως έχει αρκετό χώρο τελικά για να βάλει κάποιος τις δικές του σκέψεις, τα δικά του νοήματα.
Άλλη μια γοητευτική ταινία -ένα έργο τέχνης από αυτά που δεν ξεχνιούνται ποτέ!
ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ
1) Thle Limits of Control- IMDB
2) The limits of Control- Wikipedia
