Τώρα που πολλοί έχουν περισσότερο χρόνο λόγω διακοπών, και ειδικά οι κάτοικοι της Αθήνας, είναι μια καλή ευκαιρία να κάνουμε μια βόλτα στην πόλη και να μάθουμε πράγματα για αυτήν.
Μην ξεχνάμε ότι εδώ γεννήθηκε και εφαρμόστηκε η ιδέα της Δημοκρατίας.
Προτείνω λοιπόν μια πραγματική βόλτα στην Αρχαία Αγορά, στην Πλάκα , στην Ακρόπολη και το Μουσείο της αλλά και τις παρακάτω εικονικές περιηγήσεις-δείτε τις ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ!
Στο προηγούμενο ποστ είδαμε το "Κόκκινο Μπαλόνι" τη γοητευτική ταινία του Albert Lamorisse.
Ο σκηνοθέτης χάθηκε πρόωρα το 1970 κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του ντοκιμαντέρ , Le Vent des amoureux (The Lovers' Wind) που γινόταν με ελικόπτερο πάνω από το Ιράν. Η οικογένειά του ολοκλήρωσε και έδωσε στη δημοσιότητα το ντοκιμαντέρ οχτώ χρόνια αργότερα, το 1978.
Στην ταινία αυτή πρωταγωνιστές είναι οι άνεμοι, οι οποίοι περιγράφουν τη χώρα και τα μνημεία του Ιράν με το δικό τους τρόπο.
Ξέρω, δεν είναι πολύ αισιόδοξο....αλλά θυμάσαι τα χέρια που κλείναν πληγές....
..... όταν έρχονται τα σύννεφα.....
...κλείνεις τα μάτια κι ακούς μια γνώριμη φωνή να τραγουδά για τα πεσμένα φύλλα...
.... όμως...μια βόλτα στη φύση...τα χρώματα αυτής της εποχής είναι ονειρικά...
κι ένας ποιητής που - όπως όλοι οι ποιητές- ζει τη βροχή μέσα του...
Καλοκαιρινή βροχή..
Έβρεξε εντός μου καλοκαιρινή βροχή, μεγάλες σταφυλόρωγες στο τζάμι μόυ ξεσπάσαν, το φύλλωμά μου θάμπωσε.
'Εβρεξε εντός μου καλοκαιρινή βροχή, πετάξαν απ' τις στέγες μου ασημένια περιστέρια, έτρεξε η γης μου γυμνοπόδαρη.
Έβρεξε εντός μου καλοκαιρινή βροχή, πάνω στο τραμ μου, ενώ έτρεχε , πήδησε μια γυναίκα με τις λευκές της κνήμες ραντισμένες. Έβρεξε εντός μου καλοκαιρινή βροχή , τη θλίψη μου δε μπόρεσε να τη δροσίσει.
Έβρεξε εντός μου καλοκαιρινή βροχή , έπεσε ξαφνικά και ξαφνικά σταμάτησε. Έμεινε μόνο η ζέστη ασάλευτη τυφλή στο δρόμο με τις σκουριασμένες κιόλας ράγες.
Το μόνο βέβαιο είναι πως , όταν αρχίσει να μαζεύει κανείς πληροφορίες γι' αυτόν, μπερδεύει κι αυτά που ξέρει....
Πρόκειται για μια θρησκευτική πρακτική;
Για μια διαδικασία όπου ο νους αδειάζει από τα πάντα;
Έχει πολλά είδη;
Είναι ένα είδος ύπνωσης;
Μεγάλο πρόβλημα να ξεκαθαριστούν όλα αυτά...
Χωρίς να μπορώ να ισχυριστώ πως είμαι ειδική στο θέμα θα έλεγα τα εξής:
- είναι μια διαδικασία όπου ο νους αφού πρώτα χαμηλώσει η συχνότητα των εγκεφαλικών κυμάτων (αυτό γίνεται όταν μένουμε ακίνητοι και εστιάζουμε την προσοχή κάπου, πχ σε αναμένο κερί ή κλείνουμε τα μάτια) μπαίνει σε μια κατάσταση αυξημένης προσοχής και γίνεται πιο δεκτικός σε εντολές που είτε δίνει ο ίδιος στον εαυτό του, είτε του δίνουν άλλοι.
-Σε αυτή την κατάσταση μπορεί να αναθεωρήσει κάποιες πρακτικές του που έρχονται αυτόματα στη συνειδητή ζωή του , πχ την υπερδιέγερση ή το άγχος, ή τις επίμονες σκέψεις που τον μερικές φορές τον μπλοκάρουν και να μάθει νέες, πιο αποτελεσματικές πρακτικές.
-Συχνά, μια κατάσταση που έχει βιωθεί στο διαλογισμό,πχ την ευχάριστη διάθεση από μια εικόνα, μπορεί να την επαναφέρει σε μια άλλη στιγμή που θα νιώθει ένταση και να βελτιώσει έτσι τη ζωή του, απομακρύνοντας κάποια επίμονα αρνητικά συναισθήματα.
-Ίσως αυτή η πρακτική να μην είναι χρήσιμη σε όλους, ή σε όλες τις στιγμές της ζωής τους. Αν κάποιος όμως δεν νιώθει καλά συναισθηματικά, μπορεί να βοηθηθεί.
-Καθένας έχει το δικό του τρόπο για να φτάσει σε κατάσταση διαλογισμού, ανάλογα ποια αίσθηση μπορεί να επαναφέρει ως μνήμη πιο εύκολα (όραση, ακοή, αφή , όσφρηση,γεύση).
(Είχα αναφερθεί και παλιότερα στο θέμα όπως μπορείτε να δείτε εδώ. )
Στο μουσείο κέρινων ομοιωμάτων της Μαντάμ Τυσσώ στο Λονδίνο, έχει κανείς την ευκαιρία να συναντήσει διάφορα πρόσωπα από την παγκόσμια ιστορία αλλά και διασημότητες της εποχής μας.
Μπορεί αν θέλει , να φωτογραφηθεί μαζί τους για να έχει έτσι κι ένα ενθύμιο από τη σημαντική συνάντηση με το διάσημο πρόσωπο που επέλεξε!
Πριν κάποια χρόνια είχα βρεθεί εκεί και συνάντησα και φωτογράφησα τους: Μαντάμ Τυσσώ (η οποία έφτιαξε ως πρώτο κέρινο ομοίωμα τον Voltaire το 1777.Η μητέρα της δούλευε ως οικιακή βοηθός στο σπίτι του γιατρού Φίλιπ Κουρτιές από τον οποίο η Τυσσώ έμαθε την τέχνη της κατασκευής κέρινων ομοιωμάτων .)
Το είδα, μου φάνηκε ενδιαφέρον και σκέφτηκα να το δείξω και σε σας. Το Creative Park της Canon! Τι μπορεί να φτιάξει κανείς με μερικά φύλλα χαρτί και έναν εκτυπωτή; Απίστευτα πράγματα! Υπάρχουν χριστουγεννιάτικες κατασκευές, ημερολόγια και πολλά άλλα.
Ρίξτε μια ματιά και δεν θα χάσετε! Αρκεί ένα κλικ εδώ!
Η ανάρτηση αυτή αφιερώνεται δικαιωματικά στη Βάσσια
(γιατί αυτή μου θύμισε τον ποιητή με σχετικό ποστ της στο οποίο μάλιστα απέδωσε στα ελληνικά ένα ποίημά του...)
ΟΟυίλλιαμ Μπλέηκ (William Blake)γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1757 και πέθανε το 1827.Ανήκε σε οικογένεια της μεσαίας τάξης.
Από μικρός άρχισε να γράφει ποιήματα και να μαθαίνει χαρακτική.Το 1788 ο Μπλέηκ άρχισε να πειραματίζεται πάνω στη μέθοδο που θα χρησιμοποιούσε για να δημοσιεύσει τα ποιήματα του, όντας δύσπιστος απέναντι στους εκδότες της εποχής. Τελικά υιοθέτησε μια πρωτότυπη τεχνική εκτύπωσης συνδυάζοντας την ιδιότητα του χαράκτη και ζωγράφου με αυτή του ποιητή.
Την περίοδο 1809 εως 1815 ολοκλήρωσε το τελευταίο και μακροσκελές προφητικό του βιβλίο, την Ιερουσαλήμ, ενώ αργότερα δημιούργησε και μια σειρά εικονογραφήσεων για τοΒιβλίο του Ιώβ(Book of Job), που θεωρούνται ως η σημαντικότερη καλλιτεχνική παραγωγή του Μπλέηκ.
Αργότερα ασχολήθηκε μόνο με χαρακτική, με εξαίρεση το Αιώνιο Ευαγγέλιο(The Everlasting Gospel) που ολοκληρώθηκε το 1818.
Η στάση των κριτικών απέναντι στον Ουίλλιαμ Μπλέηκ, την εποχή που έζησε, κυμάνθηκε από την καχυποψία και την επιφύλαξη ως την απόλυτη εχθρότητα. Ακόμα, οι οραματισμοί του Μπλέηκ εκλαμβάνονταν από την πλειοψηφία ως δείγμα παραφροσύνης του ποιητή. Ο Μπλέηκ συχνά απογοητευόταν καθώς έβλεπε πως η δουλειά του αντιμετωπιζόταν με χλεύη. Το 1809 διοργάνωσε μια ιδιωτική έκθεση των πινάκων του με σκοπό να δημοσιοποιήσει το έργο του αλλά και να το υπερασπιστεί.
Σήμερα αναγνωρίζεται ως ο αυθεντικότερος και πιο εκλεκτός από τους ρομαντικούς ποιητέςκαι θεωρείται μια από τις σημαντικότερες μορφές της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Είναι γνωστός επίσης και για τα διάφορα αποφθέγματα που περιέχει το έργο του.
Μερικά από αυτά:
1)Όταν λέω την αλήθεια, δεν το κάνω για να πείσω εκείνους που δεν την γνωρίζουν, αλλά για να υπερασπιστώ αυτούς που την γνωρίζουν.
2)Μια αλήθεια που λες με κακή πρόθεση, επηρεάζει πιο πολύ απ’ όλα τα ψέματα που μπορείς να επινοήσεις.
3)Οι τίγρεις της οργής είναι σοφότερες από τα άλογα της μόρφωσης
4)Αν οι πόρτες της αντίληψης καθαρίζονταν, το καθετί θα παρουσιαζόταν στον άνθρωπο όπως πραγματικά είναι: άπειρο.
5)Στον καιρό της σποράς μάθε, στο θέρος δίδαξε, το χειμώνα απόλαυσε.
6)Ο αδύνατος στο θάρρος είναι δυνατός στην πονηριά.
7)Να δεις τον Κόσμο σε έναν κόκκο άμμου,
και τον Ουρανό σ’ ένα αγριολούλουδο, να κρατήσεις το Άπειρο στην παλάμη σου και την Αιωνιότητα σε μια ώρα.
8) Η σπουδαιότερη πράξη είναι να προγραμματίσεις μια καινούργια.
9) Ο κουτός δεν βλέπει το ίδιο δέντρο που βλέπει ο σοφός.
10)Αυτός που το πρόσωπό του δεν εκπέμπει φως, ποτέ άστρο δεν θα γίνει.
11)Η εργατική μέλισσα δεν έχει καιρό για θλίψη.
12)Είναι πιο εύκολο να συγχωρήσεις ένα εχθρό, παρά ένα φίλο. ΠΟΙΗΜΑ-THE TYGER
CHIMNEY SWEEPER(Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ...)
Η φίλη Roadartist με προσκάλεσε στο παιχνίδι με τις δέκα αγάπες!
Λοιπόν: 1)Αγαπώ τον άνθρωπο , αυτό το περίεργο ον , το γεμάτο αντιφάσεις!
2)Αγαπώ τα ταξίδια, αν και δεν έχω κάνει όσα θα ήθελα! (με κορυφαία στιγμή την επίσκεψη στο Λονδίνο, το οποίο λατρεύω!)
ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΒΟΛΤΑ ΜΕ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ...
ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΚΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ....
3)Αγαπώ το διάβασμα. Διαβάζω πολλά διαφορετικά θέματα με κυρίαρχα τη λογοτεχνία, την ψυχολογία , την αστρονομία , τις κοινωνικές επιστήμες και τα βιβλία για τέχνες. Δεν νομίζω να έχει περάσει μέρα χωρίς να έχω διαβάσει κάτι. Αγαπημένα βιβλία: Όταν έκλαψε ο Νίτσε- Γιάλομ Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο - Βαμβουνάκη
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ:
4)Αγαπώ τον κινηματογράφο. Μεγάλη μου αγάπη που κρατάει εδώ και πολλά πολλά χρόνια. Αγαπημένη μου ταινία (την έχω δει άπειρες φορές, γιατί γίνεται καλύτερη όταν την ξαναβλέπει κάποιος ) η Ghost Dog -The Way of the Samurai, Jim Jarmusch.
5)Αγαπώ πολύ τη μουσική , άλλη μόνιμή μου αγάπη αυτή! Καταναλώνω πολλή μουσική κάθε μέρα , αμέσως μόλις βρω ευκαιρία! Αγαπημένα τα κλασικά ροκ ακούσματα, που με "στοιχειώνουν " από τα εφηβικά μου χρόνια.
ΔΕΙΓΜΑ:
6)Αγαπώ τη θάλασσα , όλες τις εποχές . Λατρεύω να βλέπω το χρώμα της , να ακούω τους ήχους της, ή να ταξιδεύω πάνω της!
7)Αγαπώ τα νησιά της Ελλάδας , τα θεωρώ όλα τέλεια για διακοπές!
8)Αγαπώ τη σοκολάτα σε όλες τις μορφές της! Μια καταστροφική σχέση που δυστυχώς κρατάει κι αυτή χρόνια!
9)Αγαπώ τη φωτογραφία ως μορφή τέχνης. Είμαι λίγο φωτογράφος όποτε μπορέσω, αν και τελευταία δεν ασχολούμαι όσο θα ήθελα.
10)Αγαπώ την ευθύτητα στις ανθρώπινες σχέσεις. Τι να το κάνουμε το να σχετιζόμαστε αν δεν είμαστε ειλικρινείς;
Τώρα η σειρά σας!
Θα ήθελα να προσκαλέσω την Αστροφεγγιά, την Μικρή Αχτίδα, την Wind, την Mariel , και τον Osiris που αν δεν κάνω λάθος δεν έχουν παίξει ήδη στο παιχνίδι. Και όποιος άλλος αναγνώστης έχει την καλή διάθεση μπορεί να συμμετέχει!
Νόμιζα τον εαυτό μου βιβλιοφάγο και είχα την εντύπωση πως έχω αρκετές γνώσεις πάνω στη λογοτεχνία.
Μέχρι που σήμερα είδα τυχαία αυτό το μπλογκ! http://key-em.blogspot.com/
Το μπλογκ της Κατερίνας σ-Μ.
Και ιδού η έκπληξη!
Τόσο υλικό συγκεντρωμένο και παρουσιασμένο σε κατηγορίες!
Ένα μπλογκ με εννέα θεματικές ενότητες λέει η συγγραφέας, και όχι εννέα μπλογκ.
Δέκα, θα έλεγα εγώ γιατί υπάρχει κι άλλο ένα για τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο που δεν αναφέρεται στα εννέα.
Ρίξτε μια ματιά, καλοκαίρι ήρθε, και πρέπει να εξοπλιστούμε με νέα βιβλία!
(γιατί με αυτή τη ζέστη δεν βλέπω να πολυκυκλοφορούμε έξω....)
Το οριγκάμι (origami) είναι η καλλιτεχνία του διπλώματος χαρτιού. Το μόνο που χρειάζεται κάποιος για να φτιάξει ένα οριγκάμι είναι ένα τετράγωνο χαρτί.
Είναι επινόηση των Ιαπώνων. Το οριγκάμι χρησιμοποιεί το δίπλωμα για την κατασκευή πολλών θεμάτων. Το κόψιμο δεν επιτρέπεται, ούτε η χρήση κόλλας για ένωση κομματιών, αλλιώς δεν είναι οριγκάμι!
Το οριγκάμι εξασκούνταν ήδη από την εποχή Edo (1603-1867).
Σε αντίθεση με το οριγκάμι, το κόψιμο του χαρτιού επιτρέπεται στο kirigami(είδος χαρτοκοπτικής).