Ξέρω, δεν είναι πολύ αισιόδοξο....αλλά θυμάσαι τα χέρια που κλείναν πληγές....
..... όταν έρχονται τα σύννεφα.....
...κλείνεις τα μάτια κι ακούς μια γνώριμη φωνή να τραγουδά για τα πεσμένα φύλλα...
.... όμως...μια βόλτα στη φύση...τα χρώματα αυτής της εποχής είναι ονειρικά...
κι ένας ποιητής που - όπως όλοι οι ποιητές- ζει τη βροχή μέσα του...
Καλοκαιρινή βροχή..
Έβρεξε εντός μου καλοκαιρινή βροχή, μεγάλες σταφυλόρωγες στο τζάμι μόυ ξεσπάσαν, το φύλλωμά μου θάμπωσε.
'Εβρεξε εντός μου καλοκαιρινή βροχή, πετάξαν απ' τις στέγες μου ασημένια περιστέρια, έτρεξε η γης μου γυμνοπόδαρη.
Έβρεξε εντός μου καλοκαιρινή βροχή, πάνω στο τραμ μου, ενώ έτρεχε , πήδησε μια γυναίκα με τις λευκές της κνήμες ραντισμένες. Έβρεξε εντός μου καλοκαιρινή βροχή , τη θλίψη μου δε μπόρεσε να τη δροσίσει.
Έβρεξε εντός μου καλοκαιρινή βροχή , έπεσε ξαφνικά και ξαφνικά σταμάτησε. Έμεινε μόνο η ζέστη ασάλευτη τυφλή στο δρόμο με τις σκουριασμένες κιόλας ράγες.